Na zonneschijn komt regen (Great Ocean Road & Cairns)

Donderdag 29 januari zijn we weer terug gevlogen naar Melbourne om daar een auto te huren en aan de befaamde B100 te beginnen of terwijl The Great Ocean Road. De natuur is van slag en dat merk je ook hier. Het is al bijna een week 40graden in dit gebied en ik kan je vertellen dat is echt asociaal warm.

Met onze geupgrade auto 'Mitsubisi Lancer' arriveren we s'avonds in Geelong waar zojuist het uitgaansleven op gang is gekomen. Je moet toch wat met deze hitte. Aangezien ons hostel een kroeg is regelen we de sleutel bij de uitsmijter en pakken we meteen wat goede live muziek mee. Toch mogen de nodige slaapmutsjes niet baten. S'avonds 35graden is echt te warm, maar goed morgen is er weer een dag.

We beginnen daadwerkelijk aan The Great Ocean Road en ook hier weer vele indrukken (toch is Tasmanie net iets mooier ;-) ). De surfers op de stranden in Torqui, de wilde kustlijn die je vanuit je autoraam kunt zien en ja Ed natuurlijk ook de Koala's bij Kenith River. We rijden door naar Appolo Bay en vinden daar een leuk hostel. Koken zit er vandaag niet in. De stroom aan de gehele zuidkust is uitgevallen dus terug naar de basis, een broodmaaltijd.

De volgende dag gaan we zeekayaken en hopen we zeehonden te zien. Nou met dat hopen zit het wel goed. Nadat we in de verte een zeehond zien kayaken we plotseling tegen een hele collonie aan. Wat een machtige beesten en dat op een paar meter van onze kayak. Ze volgen ons zelfs als we afbuigen naar de kust om daar wat golven te pakken. Helaas, we houden het niet droog. De woeste zee wint het van onze kayak.

We trekken door en via wederom een Koala fotosessie belanden we op Cape Otaway, waar een oude vuurtoren tot commerciele trekpleister is uitgebuit. Toch maar doen en we worden beloond. Mede door het ontstuimige weer zijn er machtige golven. Geen wonder dat hier vele boten op de klippen zijn gelopen en ja het spookt hier. De natuur geeft en de natuur neemt zullen we maar zeggen. Zo ook in Australie. Het is hier in het zuiden al weken droog met een gemiddelde temperatuur van 35graden. Hier dus maximaal brandgevaar en waterschaarste. In het noorden echter ondergelopen steden en wegen en zelfs een krokodillen alarm. Hadden we dit maar geweten voordat we richting Cairns afreisde.

Onze reis over the Great Ocean Road brengt ons verder richting de 12 appostellen, de bezienswaardigheid hier. De 12 appostellen wat er inmiddels nog maar 9zijn, zoals ik al zei de zee die neemt, zijn ontstaan doordat de zee stukken kust opslokt waarna alleen nog pilaren in de zee overblijven. Via de Gibbon Steps lopen we via het strand richting de 12 appostellen. We moeten snel terug want het water stijgt. Machtig mooi hoe daar opeens de zee is die tegen de kust aan klettert. We maken nog een stop in het pitoreske dorpje Port Arthur en gaan snel onderweg naar een hostel in Warnaboo (ja het zijn me een namen hier) om zo de finale van de Australian Open te zien. Mooi tennis, wat overigens in het niet valt bij het feit dat we met een baby Koala op de foto kunnen.

Via Port Fairy reizen we de volgende dag terug richting Melbourne Airport. We hebben nog 1 nacht en vinden in Lorne een prachtig hostel met mooie houtenvlonders en een veranda met hangmatten. Even slapen en dan vliegen we morgen door naar Cairns en kunnen zeggen: The Ocean was great maar de weg was soms net even wat ver van the Ocean.

Dinsdag 3 februari komen we aan in Cairns.
Dat Australie groot was wisten we, maar dat je met 4 uur vliegen van de heetste en droogste periode sinds jaren naar de natste periode kan reizen wisten we niet. We wisten zoiezo niets van een regenseizoen in Cairns. Daar zullen dan ook wel de regenwouden vandaan komen. Het is hier anders warm, tropisch en ook de regen is hier net een tropische douche. We besluiten in Cairns wat langer te blijven, even 6 nachten op 1plek, maar met al deze regen lijkt het eerder op een vakantie op Texel (het is hier overigens wel 30graden). Cairns is denk ik wel echt heel leuk veel pubs, trillrides, het great barrier reef en de jungle binnen handbereik, maar de tropische buien zorgen toch voor een verminderd comfort. We mogen echter niet klagen want hadden we 50-100km verderop gezeten had ons hostel onderwater gestaan. Nu hebben we slechts 1avond dat we met het water tot onze knieen ons gezellige tweepersoonskamertje moeten bereiken.

We vullen de dagen in Cairns met winkelen, filmpjes pakken, slap ouwehoeren, zwemmen in het prachtige openlucht zwembad (the Lagoon) midden in de stad met uitzicht op de baai en eten. Want vooral dat eten kan je hier goed. De backpackerskroegen bieden gratis maaltijden aan en onze favoriete tent de Woolshed heeft een 10 dollar deal meal. Dit betekend een gerecht naar keuze inclusief drank en een toetje voor slechts 5 euro. De regen zorgt er overigens wel voor dat we eindelijk weer een keer dronken worden. Normaal hebben we hier geen tijd voor omdat dingen zien voor gaat, maar met dit weer is bier drinken het beste wat je kunt doen. O en Pim dankzij dit weer schiet het lezen in ' De wereld van Sofie'  flink op. Maar droom ik al deze dingen nou? Ben ik degene die nu wakker word in dit hostel bed, of ga ik morgen weer slapen en wordt ik wakker in Amsterdam? Of droom ik juist dat ik in Amsterdam wakker wordt? Ja dat zal de droom wel zijn. Even knijpen en nee ik zit nog steeds in Australie.

Het maakt ook niet uit, alles is in iedergeval helemaal fantastisch. We doen nog steeds alleen de social talks, nee dat is niet waar. We zijn 1keer met zijn 3e gaan eten. Maar vooral met elkaar lekker samen (pfffff wat klef he).

Zelfs de dingen die tegenvallen zijn leuk. Zo zijn we naar het dorpje Kurranda geweest. Een  leuke scenicride in een treintje en de BaronFall gezien, maar Kurranda zelf?? Kraampjes met rommel, kleine dierenparken en vol van toeristen geldklopperij.

Ook de toch naar the Great Barrier Reef. Ja ik word nog steeds hartstikke zeeziek. Heerlijk een tocht in plannen wanneer de zee woest en ontstuiming is. Eerste mededeling op de boot, wil iedereen medicatie tegen reisziekte innemen, we krijgen zwaar weer.... Toppp. Na mijn eerste snorkeltocht gaat echt alles eruit. We zien los van mooie vissen vele boomstammen, rommel en natuurlijk mijn inhoud. Dit is allemaal meegespoeld vanuit de ovestroomde gebieden op het land. De terugweg niet ziek dus toch nog een beetje kunnen genieten. Met Marieke in mijn armen op de boeg gezeten. Een meerdaagse Zeiltocht is er voor mij helaas niet bij. Maar ach, The White Sunday Islands zullen nu toch wel de Blubber Islands zijn vertellen enkele locals ons. O ik vergeet nog de rafttocht met wilde passages van de 4de categorie. Deze ging niet door omdat het dorp waar deze zou starten onderwater stond.

Jullie zullen begrijpen, we kunnen helaas niet vrolijk met een gehuurde auto afzakken. We kunnen haast met een boot over de snelweg hier. Daarom hebben we vliegtickets geboekt en kunnen we zo onze reis of toch droom? vanuit Brisbane voortzetten.


Ps Laat gerust een bericht achter in mijn gastenboek (zie menu links) op deze site. Weet ik ook een beetje wie mijn sterke verhalen volgen.

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer