Het droomstrand (fillipijnen)

De Fillipijnen (15-06-09)

We zijn niet goed voorbereid! Wanneer we s'avonds aankomen op het vliegveld van Cebu hebben we eingenlijk geen idee waar we heen willen.

We besluiten naar Palawan te gaan, het meest westerlijke eiland van de Fillipijnen en tevens het minst ontwikkelde dus opzoek naar low-key tourisme. De volgende ochtend vroeg op. Op de gok naar het vliegveld en we kunnen zowaar mee.

We zijn weer terug.Terug in het echte Azie. De huizen, wegen, de steden en de hotels zijn weer een stuk simpeler.Kinderen spelen met auto banden en de eerste Fillipijnse vrouwen die we tegenkwamen brachten net een Amerikaanse man naar het vliegveld. Hij wilde ze misschien mee nemen naar Amerika. Ja iedereen is hier opzoek naar een betere toekomst. Het is weer even wennen. Door al dat reizen zijn we een hoop gewend, maar toch worden we na alle pracht en praal in China nu weer even terug geworpen.

Het eiland Palawan is al snel heerlijk vertoeven. We gaan hier opzoek naar het ideale palmbomen witte zandstrand. Het begint me een valse start. Een machinekamer om te slapen en een vervuild strand. De tocht naar de Undergroundriver is meer geslaagd. Deze rivier welke 8 kilometer onder een berg doorloopt is in de race een 7de wereldwonder te worden. De rivier zelf is niet zo bijzonder, ja we zien apen. Het is vooral lachen. Onze tourguide stelt zich voor als een beetje man, beetje vrouw en gezien er nog 2 homo's in ons groepje zitten gaat Edwin dus met de 4sisters op pad. De rivier was..... O, daar hebben we 6uur voor gewacht en 2uur voor gereisd.

Onze 2de plaats op het eiland Palawan is El Nido. De weg ernaartoe is weer als vanouds slecht. Het uitzicht met alleen maar Jungle, niets platgebrand voor landbouw, is werkelijk fantastisch. Dicht bij El Nido alleen donkere lucht. We hebben een succesje en vinden ons eigen appartementje op het strand. Slapen met de gordijnen open en de komende 6nachten uitkijken op het strand en de zee. Ja deze luxe is betaalbaar in Azie, dat is dan weer het voordeel. Toch maakt het slechte weer dit nog niet ons droomstrand.

We doen 2dagen een eiland hoptour. De eerste wordt aan het einde verstoort door slecht weer, maar we zien een prachtige Lagoon. We doen dit eiland hoppen samen met een Chinees stel dat we hier hebben ontmoet. Ze zijn niet goed voor engels zo zegt onze gids, maar lachen is het wel. Ook nodigen ze ons uit samen krab te eten. Ja laten we het interessant noemen, maar er zit wel erg weinig vlees in zo'n krab. De tweede keer eiland hoppen is beter. Prachtig weer een mooi wit strand, mooi snorkelen in drie kleuren blauw water en een lunch op ons eigen eilandje. Voor de rest luxe dinertjes op het strand, ja het begint er al aardig op te lijken.

Op naar onze 3de plaats Sugar beach op het Negros eiland. Het zal me weer een rit worden. Van El Nido 6uur de bus richting Puerto Princessa en daar het vliegveld. We kopen een ticket een overnachting en dan vliegen. Eerst terug naar Cebu, 6uur wachten op het vliegveld en dan een vlucht naar Bacalod op het eiland Negros. Weer overnachten en de volgende ochtend weer vrolijk verder. 7uur in de bus en dan begint onze reis richting het Cast Away Sugar Beach pas echt. 20minuten met de Trycicle (zijspan motor), verder lopen want de weg is onbegaanbaar, ons de rivier over laten zetten door een roeiboot, een stuk lopen langs een rotswand en dan zijn we er op ons droomstrand. Euhhh niet helemaal. Bruine zee zoals in Zandvoort, vies strand, ja het regenseizoen heeft hier al flink huisgehouden. De accomedatie is wel lachen gebasseerd op de droomwereld van Pipi Langkous. Onze kamer moonlight heeft een nietmachine en het dichtdraaien van een silo als lichtknoppen, dussss. Eigenlijk drie dagen slecht weer dus hangen, spelletjes, eten en als het even mooi weer is rennend het strand op.

De laatste plek, op zoek naar beter weer. Dus weer lopen over het strand, bootje, trycicle, bus, overnachten. Volgende ochtend Ferry, Lopen, Trycicle en daar zijn we dan Panglau Island (ligt aan het eiland Bohol vast). We verwachten het niet meer, maar naardat we zijn ingecheckt in onze eigen bamboehut en richting het strand lopen treffen we eindelijk het witter dan witte strand met drie kleuren blauw water aan. Ook nog eens leuke barretjes, diverse restaurantjes: Yep dat wordt weer heel vervelend hier. De komende dagen dus heerlijke barbeques op het strand, een paar meter zwemmen en het mooiste koraal om te snorkelen voor de kust. Voor de natuur bezoeken we per trycicle de Chocolathills zien de Tarsier (het kleinste aapje ter wereld) en ook al zijn we zo ervaren: we laten ons naaien, betalen voor onszelf en onze chauffeur voor een belachelijke boottrip, met eten. Ook gaan we weer eens duiken en dit is meteen mijn mooiste duik ooit. We zien een schildpad, zwemmen tussen schollen van wel duizenden baracudas en Jack Fish. Dit zo machtig mooi, zie je een hele zilveren wal in het water schitterend op je afkomen.

Toch moet ik zeggen dat ik me de laatse dagen ook wel een beetje geschaamd heb als Westerse man. In Panglau worden we namelijk menig keer geconfronteerd met de keerzijde in de Fillipijnen. Te lelijke, vet, fatsige mannen lopen met de mooiste fillipijnse vrouwen. Je ziet gasten van 50 lopen met meisjes van 18. Het had gewoon hun kleindochter kunnen zijn. In sommige gevallen zal het wel werken. Zij een betere toekomst, hij een mooie vrouw. Toch is het over het algemeen pijnlijk om te zien. Het zijn niet de westerse rijken mannen, maar degenen die ze uit eten nemen op het terras van de supermarkt. Ik sta wat af te rekenen en daar zit dan een gezin haar dochter weg te geven aan een dikke westerse man van 50. De dochter wilt diep in haar hart niet, de ouders schamen zich maar proberen op deze manier hun toekomst en die van hun dochter veilig te stellen. De dikke westerse man heeft niets door. Hij denkt waarschijnlijk hoe hij zijn nieuwe vrouwtje in bed even flink kan nemen. Ben je moe meisje, vraagt hij. Nee zie je het dan niet, als ze een keuze had gehad had ze je echt niet gewild!!!! Alsof ze superieur zijn aan de Fillipijnse lopen ze hier rond, de zogenaamde geslaagde westerse man met zijn jonge fillipijnse troffee aan hun zij. Wanneer we echter terug richting het vliegveld van Cebu rijden en de sloppe wijken passeren besef ik me dat dit ook geen toekomst is. Misschien zijn ze dan toch beter af bij een Westerse man, hoewel ik in veel gevallen denk dat dat niet zo is.

Het zit erop, 3weken Fillipijnen. Veel te kort om alles te zien genoeg om te zien wat een heerlijk vakantie land dit is.

?

Reacties 4

Leonie 02-07-2009 14:57

Zo.. Ben ik bij jou wel de eerste die een reactie plaats.

jaloers wordt ik wel van al die verhalen. Maar ja, ik kan nu zeggen dat ik over 6 maanden naar Australie ga.. Dus dat verzacht alles een beetje

Je doet het toch weer goed bij de "vrouwtjes" he!!!

peter 06-07-2009 14:26

Hey Edje,

Klinkt goed allemaal en op de foto's ziet het er ook niet vervelend uit!

Veel plezier jullie laatste maandje in het verre buitenland.

Groeten Peter.

ikkuuh . 12-02-2010 20:07

Hooii ... Ik kom van De Filippijnen !! .. ..
en k'gaa een spreekbeurt doen over de Filippijnen

xx

heidi 09-05-2010 22:33

Hallo,
Leuke verhalen zeg! Ben enthousiast. Zou graag willen weten of het veilig genoeg is om als vrouw alleen te gaan reizen daar... (Palawan en rond Cebu is mijn doel).
Groetjes Heidi

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer