Een Stadse Cowboy, een eiland van zand en vakantie....

10 februari landen we in Brisbane. We zijn de overstromingen en regen ontvlucht en het mooie weer bij aankomst geeft ons hoop. We blijken overigens niet de enige te zijn die naar Brisbane zijn gevlucht. De hostels zitten vol en zo belanden we in een uiterst gezellige ;-( 12persoons ronkend mannendorm in het meest crappie hostel ooit the Yellow Submarine. Je kent het lied vast wel: We all live in a Yellow Submarine. Nou dat gebeurt hier dus al een tijdje en vandaar is het Hostel niet meer wat het ongetwijfeld geweest is.

Brisbane is overigens super kicken. Wederom een stad met mooie stadsparken, wolkenkrabbers, the city bank met haar laggoon en promenade en vele musea en theaters. Ook grappig is trouwens dat alle grote steden netjes in grote vierkante blokken zijn opgebouwd met grote een richtingswegen ertussen. Heel amerikaans evenals de openbare barbeques. We hebbben maar 'ee'n dag in Brisbane dus we doen een citytrip en gaan een potje bowlen (ja hoe degelijk). We scoren is Brisbane een huur auto voor nog geen 600dollar, 300 euro voor een maand een huurauto en zijn klaar om 800km richting het noorden te reizen om vandaar onze reis langs de oostkust te vervolgen.

Emupark, in de buurt van Rockhampton, is ons hoogstepunt naast Cairns aan de oostkust geworden. Echt droog is het ook hier niet, maar voor overstromingspraktijken hoeven we in iedergeval niet bang te zijn. We besluiten het er maar weer van te nemen en besluiten ons te vestigen in een Backpackersresort. Ja dit is reizen in Australie, een zwembad voor de deur, een luxe 2persoonskamer met plasma tv, een keuken met alles erop en eraan en terassen en een kroeg. Vanuit ons resort bezoeken we 'Keppel Island' een haast onbewoond eiland met riffen, witte zandstranden, kristal helder water en cactussen. Over de cactussen was ik gewoon verbaasd, maar het is misschien een beetje loze informatie. Dus lekker luieren, helemaal niemand om ons heen, snorkelen waarbij ik een rog zie en helaas ook de regen die ons aan het einde van de dag weer heeft gevonden.

We beginnnen zo langzamerhand over de helft van ons Australie avontuur te geraken. Dit is jammer maar biedt tegelijkertijd ook een inzicht in wat een inmense periode 7 maanden is en wat voor groot avontuur van 5 maanden Azie we nog tegemoet gaan. Zo'n hoop gezien en nog zo'n hoop te zien. Ik kan alleen maar zeggen dat ik zo dankbaar ben dat dit allemaal echt mogelijk is en dat ik ook zo blij ben dat ik deze kans in het enige leven dat je hebt heb gepakt. Heel cliche maar: Dit zou iedereen moeten doen. Want, waarom niet???

Omdat de regen lijkt door te zetten besluiten we door te reizen naar het binnenland om daar eigenlijk een beetje iets onzinnigs te doen. We doen een farmstay van 2 dagen en 3 nachten. Ja jongens jullie lezen het goed, deze jongen uit de stad betaald veel dollars om een paar dagen de boer/cowboy uit te hangen. In het begin ben ik wat skeptisch. Een boerderij met zwembad en motoren dat kan vast geen echte boerderij zijn. Maar na een korte introductie stel ik mijn vooroordelen bij. Een veestapel van 500 koeien, 40 paarden, 10 kippen, 3 huispapagaaien en een grondgebied van 5 bij 2 kilometer. Ja dit is een boerderij. De sfeer is hier meteen goed. Ondanks de regen met zijn allen volleyballen in het zwembad waarna een home cooked meal door de vrouw des huizes inclusief zelf gemaakt bier volgt en wat sterke verhalen aan de keukentafel. Met die mooie weer staat ie overigens buiten.

De volgende ochtens is het vroeg opstaan, 6.30 zoals het hoort en daarna een groot gat. Ook hier verpest de regen een hoop. Het paardrijden gaat niet door, ik vind dat overigens niet zo erg :-). Maar mijn schatje die hier vanaf het begin al blij als een kind rondloopt wel. We doen dus maar een fotosessie in cowboy kledij en rapen de eieren bij de kippen. In de middag klaart het op en dus gaan we motorrijden en daarna wat een geluk toch nog ter paard naar de zonsondergang. Er hangt hier zo'n goede vibe en het is zo leuk hoe de mensen van de boerderij hun anacdotes spuien. Ze zijn aan de ene kant zo wereldwijs en weten alles van hun eigen gebied, maar tegelijkertijd houd het hier ook op en zijn vele dingen voor hun totaal niet belangrijk. Wat moet dat toch een heerlijk en onderschat leven zijn.

Dag 2 komen op de farm alle wensen uit. We gaan paardrijden en jagen zo het vee op, maar ik heb niet het idee dat mijn paard ook maar enigsinds naar mij luistert. Ook gaan we motorrijden en ondanks dat we de 25 gepasseerd zijn worden we als kleine kinderen aangesproken op een mogelijk onbehoorlijk gedrag op onze motoren ;-). We halen de koeien op geven de kalfjes melk en gaan op 4-wheel drive safarie om de redbuck spyder te aanschouwen. Toch wat anders als dat we dachten, deze spin is slechts 1cm groot maar wel meteen dodelijk binnen een uur. O en nou vergeet ik nog de vele kangaroes van soms wel 2 meter die we door de weilanden zien springen. Kortom de boerderij Myella was een groots avontuur en echt verassend leuk.

Nu een kort geschiedenislesje want onze reis zet zich voort naar Agnes Waters/Town of 1770. Jaren geleden voeren diverse schepen over de wereld om nieuw land te ontdekken, zo ook onze eigen vriend Abel Tasman, de nederlander die Tasmanie ontdekt heeft. De kust van Australie zag Abel ook, maar hij miste denk ik de boerenkool en besloot niet aan land te gaan. De Engelsman Captain Cook deed dit wel en zo ontdekte hij in 1770 Australie. Agnes Water/Town of 1770 is een toeristisch plaatsje in de kinderschoenen. Mooie stranden maar nog erg rustig, veel backpackersresorts ;-) en lage prijzen. We verblijven hier drie nachten en hebben de mooiste kamer tot nu toe. Volledig in budda stijl met bamboe accenten en een goed bed. We wandelen wat, liggen op de stranden en spelen s'avonds poker met onze nieuwe Engelse en Nederlandse vrienden. Ja je leest het goed, we beginnen wat te socializen.

Toch is het hier erg rustig en we besluiten dan ook een mooie Fraser Island tour te boeken. We zitten een dag op Rainbow Beach en dan vertrekken we voor een 3dage/2nachten 4wheel-drive tour naar Fraser Island een van de grootste zandeilanden van de wereld. Een echte touristenplek, simpelweg iedereen doet het, maar wij kunnen natuurlijk niet achterblijven. Ondanks dat het soms filerijden in een 4wheeldrive is, is het echt machtig mooi hier. Het is gewoon zo kicken om met 90km/per uur over een zandstrand te crossen terwijl je de golven uit de zee ziet opreizen. We doen de eerste dag meteen de headliner Lake Mackenzie aan en ondanks dat je met zo'n 40 man tegelijk op een klein strandje aan het meer zit is het zo mooi. Het zand is zo wit en fijn dat je er sieraden mee kunt poetsen en samen met het heldere zoete water is het net een subtropisch binnenzwembad. Je krijgt er alleen een uitzicht op het regenwoud op de koop toe.

Na een lange dag worden we samen met onze nieuwe schotse vriend Cammeron op ons resort afgezet. Ja we hebben ons luxe veroorloofd (tenminste dat denken we). We eten wat en starten met ons bierspelletje shithead. Het lijkt goed te gaan Marieke moet veel biertjes atten. Maar helaas verslapt ook mijn aandacht dus ligt tipsie naar bed. We zijn helaas alleen nog wel scherp genoeg om te zien hoe gaar onze zogenaamde resort kamer is. We hebben uitzicht op zee maar daar is ook alles mee gezegt. De verf valt van de muur, het is vies, de badkamer deur valt er af en het zit onder de kakkerlakken. De volgende dag krijgen we gelukkig een andere kamer, maar Sunrover (onze tour organisatie) kan een boze brief verwachten. Eenmaal terug in de 4wheel drive kunnen we er met onze rasta tourguide en de 7 anderen hard om lachen. Bij ieder resort dat we tegen komen wordt even fijn verteld dat deze wel kakkerlack vrij zijn. We bezoeken Elie Creek, een klein helder stroompje waar je in kan drijven en dat het hoogtepunt Indian Head. Dit is zo mooi vanaf deze rots zie je 100meter ondr je de ocean en dankzij het zonlicht vissen, roggen, schildpadden en zelf haaien. Nog een paar stops een luch en s'avonds nog even een wandeling op het strand om vervolgens in onze verbeterde kamer heerlijk te slapen. De laatste dag bezoeken lake Wabbie een zoet water meet dat ieder jaar kleiner wordt omdat de woestijn het meer vult met zand.

Nu zitten we in Noosa en word ik gek van de papagaaien die in de boom waar ik onder zit zitten te tetteren. Nooza is het vakantie oord voor de welgestelde Australier en er moet gezegd worden ze hebben gelijk ook. Het is een stad zonder historie, maar welke wel zeer veel plekken kent waar je, je op je gemak voelt. Over al komt het water terug. Noosa bestaat uit tal van kleine eilandjes, parken, resorts en stukken regenwoud. Ook bestaan hier geen stoplichten maar alleen rotonden. Ik heb er nog nooit zoveel bij elkaar gezien en zo is de wegonthouden onmogelijk. We hebben wat gewandeld zijn uit eten geweest en hebben eindelijk gebarbequed bij een van de vele openbare barbeques.  Ook zijn we wezen kayaken wat hier weer heel anders was. We zien de roggen onder onze kayaken doorschieten en komen een aantal pelikanen tegen.

Nu is het moment van keuzes maken aangebroken. Onze laatste twee weken Australie zijn ingegaan en nu zullen we moeten bedenken wat we allemaal nog moeten zien. Ach het zijn slechts kleine keuzes met de keuzes die me na deze reis te wachten staan. Waar gaan we wonen? Waar ga ik werken? Maar ach dat zien we na de reis wel weer. Voor nu is het vooral genieten van het moment en al het moois wat Australie ons nog te bieden heeft.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Hier overnachten wij

Koala Resort, Noosa

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer